بومرنگ سبز
بومرنگ، شی جالبی است. وقتی بومرنگ را با شدت پرتاب می کنند، به سمت خودشان باز می گردد. جالب است که اگر بومرنگ را بدون شتاب پرتاب کنند، برنخواهد گشت. اما هرچه با قدرت بیشتر پرتاب شود، با سرعت بیشتری به سوی پرتاب کننده باز می گردد.
رفتار سران فتنه نیز دقیقا شبیه بومرنگ عمل کرده است. نپذیرفتن نتیجه انتخابات و متهم کردن بیش از شش صد هزار نفر از دست اندرکاران انتخابات به تقلب، شعبده بازی و مهندسی آراء، پایه گذار حرکاتی تند و خارج از چهارچوب عقل و قانون بود. سران فتنه با تمام نیرو بومرنگی را به سمت انقلاب پرتاب کردند که اکنون با همان شدت به سمت خودشان باز گشته است.
صبر و بصیرت
با شروع فتنه سبز، آقا تاکید ویژه ای روی «صبر» و «بصیرت» کردند. علت داشتن «بصیرت»، مشخص بود. در فتنه پیچیده ای که سران کودتای مخملین علیه انقلاب و خود آقا طراحی کرده بودند (و به نظر من در طول تاریخ انقلاب بی نظیر بوده است)، روشنگری و بصیرت مردم می توانست بسیار مفید باشد. در مقابل قرآن هایی که به سر نیزه رفته بود، در مقابل فتنه گرانی که حق و باطل را در هم آمیخته بودند، تنها بصیرت می توانست انقلاب را با کمترین هزینه نجات دهد. اما برای خیلی از بچه ها، تاکید آقا روی «صبر» جای سوال بود. در طول چندماه گذشته، بی قراری های گسترده را به یاد می آورم. «چرا» های فراوان در خصوص صبر آقا در مقابل فتنه گران ...
به نظرم حالا جواب بسیاری از سوالاتمان داده شده است. صبر، اجازه داد تا با گذشت زمان، بومرنگ سبز فتنه به سمت فتنه گران باز گردد و خودشان را نشانه رود. فتنه گران اکنون به خاطر صبر و بصیرت مردم در مخمصه ای قرار گرفته اند که دقیقا سازمان مجاهدین (منافقین) در اوایل انقلاب با صبر و بصیرت قرار گرفتند. به فضل خدا، اکنون سران فتنه، همه چیز خود را از دست رفته می بینند.
بیانیه 17 موسوی نتیجه صبر امت
سران فتنه حاضر به قبول خیانت های خود و برگشتن زیر خیمه انقلاب نیستند برای همین نه راه پیش دارند نه راه پس. سران فتنه مجبورند در مقابل خباثت سبزپوشان بی دین از یک سو و خروش امت اسلامی از سوی دیگر، ساکت نشوند و اظهار نظر کنند. همین امروز، موسوی یک بار دیگر بیانیه داد و رسما پذیرفت که اراذل و اوباشی که تکیه ها را آتش زدند و به عزاداران حمله کردند و علیه آقا شعار دادند، حامیانش هستند. رسما پذیرفت که آنها را تایید می کند و خودش جزئی از آنهاست ...
چه کسی باور می کرد که موسوی دست به چنین حماقتی بزند؟ در حالیکه حداقل 3 میلیون نفر فقط در تهران علیه اراذل سبز به خیابان ریختند و در حالیکه مریم رجوی از حضور گسترده نیروهایش در هتک حرمت سبز عاشورا سخن می گوید، موسوی از حضور «مردم خداجوی» سخن می گوید و از آنها دفاع می کند. دروغ تقلب، 13آبان، 16 آذر، روز عاشورا و حالا بیانیه ای که رسما مسئولیت فتنه را پذیرفته است. هرچند هزینه های زیادی به کشور و انقلاب تحمیل می شود. اما اگر مروری به تاریخ انقلاب بیاندازیم می بینیم که فتنه شریعتمداری، فتنه بنی صدر، فتنه منافقین، فتنه منتظری، فتنه کردستان و فتنه های دیگر با صبر رهبر و امت (و البته با بصیرت و حضور آگاهانه) به جایی رسیده است که مردم را از فتنه گران متنفر ساخته، سپس سران فتنه را خار کرده است.
والعصر
خداوند چه زیبا در قرآن می فرماید: قسم به عصر، حقیقتا که انسان در خسران است. به جز کسانی که ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند و یکدیگر را به حق توصیه می کنند و به صبر توصیه می کنند.
بومرنگ، شی جالبی است. وقتی بومرنگ را با شدت پرتاب می کنند، به سمت خودشان باز می گردد. جالب است که اگر بومرنگ را بدون شتاب پرتاب کنند، برنخواهد گشت. اما هرچه با قدرت بیشتر پرتاب شود، با سرعت بیشتری به سوی پرتاب کننده باز می گردد.
رفتار سران فتنه نیز دقیقا شبیه بومرنگ عمل کرده است. نپذیرفتن نتیجه انتخابات و متهم کردن بیش از شش صد هزار نفر از دست اندرکاران انتخابات به تقلب، شعبده بازی و مهندسی آراء، پایه گذار حرکاتی تند و خارج از چهارچوب عقل و قانون بود. سران فتنه با تمام نیرو بومرنگی را به سمت انقلاب پرتاب کردند که اکنون با همان شدت به سمت خودشان باز گشته است.
صبر و بصیرت
با شروع فتنه سبز، آقا تاکید ویژه ای روی «صبر» و «بصیرت» کردند. علت داشتن «بصیرت»، مشخص بود. در فتنه پیچیده ای که سران کودتای مخملین علیه انقلاب و خود آقا طراحی کرده بودند (و به نظر من در طول تاریخ انقلاب بی نظیر بوده است)، روشنگری و بصیرت مردم می توانست بسیار مفید باشد. در مقابل قرآن هایی که به سر نیزه رفته بود، در مقابل فتنه گرانی که حق و باطل را در هم آمیخته بودند، تنها بصیرت می توانست انقلاب را با کمترین هزینه نجات دهد. اما برای خیلی از بچه ها، تاکید آقا روی «صبر» جای سوال بود. در طول چندماه گذشته، بی قراری های گسترده را به یاد می آورم. «چرا» های فراوان در خصوص صبر آقا در مقابل فتنه گران ...
به نظرم حالا جواب بسیاری از سوالاتمان داده شده است. صبر، اجازه داد تا با گذشت زمان، بومرنگ سبز فتنه به سمت فتنه گران باز گردد و خودشان را نشانه رود. فتنه گران اکنون به خاطر صبر و بصیرت مردم در مخمصه ای قرار گرفته اند که دقیقا سازمان مجاهدین (منافقین) در اوایل انقلاب با صبر و بصیرت قرار گرفتند. به فضل خدا، اکنون سران فتنه، همه چیز خود را از دست رفته می بینند.
بیانیه 17 موسوی نتیجه صبر امت
سران فتنه حاضر به قبول خیانت های خود و برگشتن زیر خیمه انقلاب نیستند برای همین نه راه پیش دارند نه راه پس. سران فتنه مجبورند در مقابل خباثت سبزپوشان بی دین از یک سو و خروش امت اسلامی از سوی دیگر، ساکت نشوند و اظهار نظر کنند. همین امروز، موسوی یک بار دیگر بیانیه داد و رسما پذیرفت که اراذل و اوباشی که تکیه ها را آتش زدند و به عزاداران حمله کردند و علیه آقا شعار دادند، حامیانش هستند. رسما پذیرفت که آنها را تایید می کند و خودش جزئی از آنهاست ...
چه کسی باور می کرد که موسوی دست به چنین حماقتی بزند؟ در حالیکه حداقل 3 میلیون نفر فقط در تهران علیه اراذل سبز به خیابان ریختند و در حالیکه مریم رجوی از حضور گسترده نیروهایش در هتک حرمت سبز عاشورا سخن می گوید، موسوی از حضور «مردم خداجوی» سخن می گوید و از آنها دفاع می کند. دروغ تقلب، 13آبان، 16 آذر، روز عاشورا و حالا بیانیه ای که رسما مسئولیت فتنه را پذیرفته است. هرچند هزینه های زیادی به کشور و انقلاب تحمیل می شود. اما اگر مروری به تاریخ انقلاب بیاندازیم می بینیم که فتنه شریعتمداری، فتنه بنی صدر، فتنه منافقین، فتنه منتظری، فتنه کردستان و فتنه های دیگر با صبر رهبر و امت (و البته با بصیرت و حضور آگاهانه) به جایی رسیده است که مردم را از فتنه گران متنفر ساخته، سپس سران فتنه را خار کرده است.
والعصر
خداوند چه زیبا در قرآن می فرماید: قسم به عصر، حقیقتا که انسان در خسران است. به جز کسانی که ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند و یکدیگر را به حق توصیه می کنند و به صبر توصیه می کنند.
پافشاری و توصیه به «حق» و در عین حال داشتن «صبر» و توصیه دیگران به آن. آقا چه زیبا قرآن را به ما می آموزد. سایه اش مستدام باد.
یکی از همسایگان در تلویزیون علیه سبزی ها و حرمت شکنی هایشان مصاحبه می کرد. کاملا آن طرفی بود، ظاهری غیرمذهبی دارد. دلیل مصاحبه اش خواندنی است: تعدادی سبزی را دیدم که جلوی که تکیه عزاداری جمع شدند. هیچ کس کاری به آنها نداشت. وسایل آتش زای خود را به سمت تکیه پرتاب کردند. مردم هراسان، به بیرون دویدند. در همین وقت با سنگ و چوب به مردم حمله کردند. بعد از حدود ده دقیقه درگیری با عزاداران، مردم بیشتری علیه سبزها جمع شدند و سبزها را فراری دادند.
باز هم می گویم: پافشاری و توصیه به «حق» و در عین حال داشتن «صبر» و توصیه دیگران به آن (البته صبر تا زمانی که آقا بگویند)+ نوشته شده در جمعه یازدهم دی 1388ساعت 22:30 توسط هادی سلیمانی
|
