وبلاگ بحر

چند وقت پیش بود که مثل خیلی از مواقع دیگر به یاد «مامانی» افتادم (خدا رحمتش کند). می خواستم مطلبی در خصوص نعمتی به نام «مادر بزرگ» بنویسم، نعمتی که ممکن است هر لحظه آن را از دست بدهیم. می خواستم بگویم قدر این فرشته های دوست داشتنی را بدانیم. فراموششان نکنیم. می خواستم بگویم: «فردا دیر است» همین امروز گوشی را برداریم و اگر هنوز مادربزرگی داریم زنگی بزنیم و حال احوالی کنیم.

از قضا، ظهر سه شنبه خبر دادند که «حاج بی بی» هم به رحمت خدا رفت. با حسین، خودم را به آخرین ماشین بوشهر رساندم و این چند روز هم در شهرستانمان بودیم.

حالا می خواهم بگویم: فردا دیر است، همین حالا بروید دست بوسی.

ضمنا مراسم ختمی هم به یاد حاج بی بی در مسجد حجت بن الحسن (واقع در خیابان سهروردی پایین تر از میدان پالیزی) در روز سه شنبه همین هفته از ساعت 15 تا 16:30 برگزار می شود.

شادی روح همه مادربزرگها صلوات

نبايد ما فراموش كنيم كه در جنگ با امريكا هستيم. ما در جنگ با امريكا و تفاله هاي امريكا [هستيم]، اين تفاله هايي كه قالب زدند خودشان را و ما غفلت كرديم، الان هم هستند. بايد هر يك از اينها را شناسايي كنيد و به دادگاهها معرفي كنيد، ننشينيد كه باز يك جايي را آتش بزنند. اينها مي خواهند خرابي كنند كار ندارند به اين كه كي كشته بشود وكي از بين برود، دشمني خصوصي هم با هيچ كدام ندارند ... آزادي انفجار! آزادي انفجار اينها مي خواهند. اينها مي خواستند كه اين منافقين هم آزاد بيايند توي مردم و بعد از يك سال ديگر بسياري ازجوانهاي ما را منحرف كنند آزادانه و بسياري از كارهايي كه مي خواهند مخفيانه انجام بدهند، آزادانه انجام بدهند، براي اينكه، آزادي است! بيجهت نيست كه در آن نطقهاي با اجتماع زياد روز عاشورا سوت مي زنند و كف مي زنند. امام مظلوم ما به شهادت رسيده، روز شهادت امام مظلوم ما، پاي نطق و سخنراني يك نفر آدمي كه با آنها دوست است كف مي زنند و سوت مي كشند و امريكا را از ياد مي برند. خط اين بود كه اصلا امريكا منسي بشود. يك دسته شوروي را طرح مي كردند تا امريكا منسي بشود، يك دسته "الله اكبر" را كنار مي گذاشتند، سوت مي زدند و كف مي زدند آن هم روز عاشورا. خط اين بود كه اين قضيه مرگ بر امريكا منسي بشود.

صحيفه امام(ره) ، ج15، صفحه29